Ουκρανία - Ελλάδα Βίοι παράλληλοι - Μέρος 2

 Στην προηγούμενη ανάρτηση αναφέρθηκα στο μηχανισμό συσσώρευσης περιουσιακών στοιχείων που έλαβε χώρα τα προηγούμενα χρόνια και αφορούσε και τη χώρα μας. Μετά και τη σημερινή αλλαγή πολιτικής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ προχωρώ στην ανάλυση με αυτήν την ανάρτηση.

 Η συνέχιση της παρουσίας της Ελλάδος στην ευρωζώνη παρά τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν με την κρίση χρέους κατά τα έτη 2010/2012 φαίνεται οτι ήταν μια βαθιά πολιτική απόφαση που δεν δικαιολογείτο από τα οικονομικά δεδομένα και τις προοπτικές της χώρας . Ας θυμηθούμε οτι μεγάλο μέρος του ελληνικού δημοσίου χρέους διακρατείτο στα βιβλία ευρωπαικών τραπεζικών κολοσσών της εποχής . Με την εν πολλοίς εισαγόμενη από τις ΗΠΑ χρηματοπιστωτική κρίση (Great Recession) του 2007/2009  πολλές οικονομίες του Ευρωπαικού Νότου βρέθηκαν μπροστά σε ολοένα αυξανόμενα κόστη δανεισμού που καθιστούσαν αφενός την εξυπηρέτηση παλαιοτέρων χρεών όλο και πιο δυσβάστακτη αφετέρου το νέο δανεισμό πρακτικά αδύνατο . 

Οι ισχυρές χώρες της Ευρωζώνης τρομαγμένες μπροστά στον κίνδυνο χρεωκοπίας των μεγαλύτερων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων τους επιβάρυναν τους φορολογουμένους τους προκειμένου να  αποσοβήσουν  την χρεωκοπία της Ελλάδος και το ντόμινο που θα ακολουθούσε. Το μάρμαρο πληρώθηκε εν πολλοίς και με τα χρήματα των Ελλήνων μελλοντικών συνταξιούχων αφού εν μια νυκτί ο τότε ΥΠΟΙΚ Βενιζέλος συναίνεσε στην εξαύλωση περιουσιακών στοιχείων ασφαλιστικών ταμείων και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ύψους 100 δις ευρώ που βαφτίστηκαν κούρεμα χρέους (για να επανεμφανιστούν μερικά χρόνια αργότερα και να τα ρίξουμε όλα στο ... Βαρουφάκη). Σε όλους μας είναι γνωστό τί ακολούθησε με τις μειώσεις συντάξεων κατά 40%, μισθών κλπ. 

Εν ολίγοις το ελληνικό ΑΕΠ παρουσίασε μείωση κατά 27% σε λιγότερο από μια δεκαετία , επίδοση που καμία οικονομία ακόμη και σε περίοδο πολέμου δεν έχει "επιτύχει". Η Ελλάδα θυσιάστηκε για το καλό των άσπονδων φίλων της Ευρωζώνης , ωστόσο η περιπέτεια στοίχισε ακριβά και ήδη την περίοδο των παλινωδιών του 2015 (δημοψήφισμα, τρίτο μνημόνιο , έλεγχοι κίνησης κεφαλαίων) η δυναμική της Ευρωζώνης , πρώτης παγκόσμιας οικονομικής δύναμης του 2014 είχε ήδη αρχίσει να ξεφουσκώνει , προς ανακούφιση της υπερδύναμης από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Περνάμε στο σήμερα και την Ουκρανία. Θα κάνουμε πολλά χρόνια να μάθουμε τί πραγματικά έχει συμβεί ωστόσο υπάρχουν πολύ σαφείς ενδείξεις πού πηγαίνει το πράγμα.

Δεδομένα: Σε τέσσερις μέρες από την εισβολή η Γερμανία συμμορφώνεται με το πάγιο αίτημα του ΝΑΤΟ για αμυντικές δαπάνες 2% του ΑΕΠ . Σε χρόνο ρεκόρ επίσης καταστρέφεται η προνομιακή και αμοιβαία επωφελής εμπορική σχέση που διατηρούσε με τη Ρωσία. Στα αξιοσημείωτα επίσης η προαναγγελία διακοπής λειτουργίας του ρωσογερμανικού αγωγού όχι από τον καγκελάριο αλλά από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, πρακτική που συνιστά πρωτοφανή ταπείνωση και περιφρόνηση της εκλεγμένης γερμανικής κυβέρνησης και που έμεινε ασχολίαστη.

Από θέση ισχύος , οι ΗΠΑ αναγγέλλουν ενεργειακές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας τονίζοντας (με δόση χαιρεκακίας) οτι κατανοούν οτι οι ευρωπαίοι φίλοι και σύμμαχοι δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο (8% εξάρτηση των ΗΠΑ ενεργειακά από Ρωσία , σχεδόν 60% η Γερμανία και 45% μέσος όρος της Ευρωζώνης). Οι ΗΠΑ αφήνουν επίσης στα κρύα του λουτρού την αφελή Ουκρανία και μένουν να παρατηρούν από μακριά μια ολόκληρη ήπειρο να βυθίζεται στα προβλήματα.

Ποια είναι αυτά ; Υπερχρεωμένες οικονομίες , υψηλός πληθωρισμός , επιχειρήσεις σε κρίση ταυτότητας που δε βουλιάζουν ακόμη λόγω της στήριξης την εποχή της πανδημίας , ένα εργατικό δυναμικό που κανείς δε ξέρει πού θα διοχετευτεί και αν θα ξαναγυρίσει στις δουλειές του , πρακτικά μηδενικές επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες , καταταλαιπωρημένα δημόσια συστήματα υγείας και με την πρώτη οικονομία της ευρωζώνης , τη Γερμανία να βρίσκεται ήδη σε ύφεση από τον Οκτώβρη του 2019 ( οι διδάξαντες τη δημιουργική λογιστική ωστόσο δεν αφήνουν να διαφανεί τεχνικά η ύφεση , ψελλίζοντας κάτι για ανάπτυξη ... 0,1% από τρίμηνο σε τρίμηνο). 

Και το χειρότερο : Μια απίστευτη κακοφωνία σε θέματα κοινής οικονομικής πολιτικής με τους ... Φειδωλούς Βορείους να πιστεύουν οτι οι χάρτινοι πύργοι που έχτισαν και νομίζουν οτι εξασφαλίζουν την ευημερία τους είναι αποτέλεσμα της εργασιακής ηθικής τους και της συνετής δημοσιονομικής διαχείρισης τους. Και όλο και περισσότερο να ωθούν τους υπολοίπους σε παρωχημένα δόγματα δημοσιονομικής ορθοδοξίας που μπλοκάρουν τους παραγωγικούς πόρους και  βυθίζουν την ήπειρο στην ανυπαρξία και την οικονομική ασημαντότητα.

Με ένα νόμισμα που χάνει κάθε μέρα σε διαπραγματευτική ικανότητα και μετά από δέκα χρόνια ποσοτικής χαλάρωσης να αδυνατεί να προβεί σε αύξηση επιτοκίων για να τιθασεύσει τον πληθωρισμό αφού θα πνίξει εν τη γενέσει της μια πιθανή ανάκαμψη.

ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ: Από σήμερα μετά την αύξηση των επιτοκίων της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και την αλλαγή του οικονομικού κύκλου οι υπερατλαντικοί φίλοι και εταίροι μας περνάνε στο παρακάτω. Με το φρέσκο τυπωμένο χρήμα των 7 τρις στην τσέπη και πάνω από 4 τρις ρευστό στα ταμεία των αμερικανικών επιχειρήσεων (ποσό ίσο με το ΑΕΠ της Γερμανίας) , τα νοικοκυριά με πρωτοφανείς αποταμιεύσεις και τους μισθούς να αυξάνονται με πρωτοφανή ρυθμό εδώ και δεκαετίες , το αμερικανικό κεφάλαιο θυσίασε την Ουκρανία σε συνεργασία με τη Ρωσία , βύθισε την Ευρώπη σε μια απίστευτη οικονομική περιπέτεια και ετοιμάζεται να εξαγοράσει οτιδήποτε κινείται στον Ευρωπαικό χώρο σε τιμές ευκαιρίας. Ετσι θα περάσουν οι πόροι πλέον στα χέρια των ακόμη μεγαλύτερων παικτών και ο καρχαρίας θα φάει το μεσαίο ψάρι που νόμιζε τον εαυτό του για φάλαινα και ακούει στο όνομα Ευρώπη...

Στα επόμενα θα συζητήσουμε την επικείμενη διάλυση της Ευρωζώνης μέχρι το 2025 και αν αυτή θα συνοδευτεί αναπόφευκτα και από έναν καινούριο ευρωπαικό πόλεμο.