PoliticallyUncorrect

 Το αντικείμενο αυτής της ανάρτησης είναι οι λόγοι για τους οποίους η ΕΕ στη σημερινή της μορφή και υπό το φώς των προσφάτων εξελίξεων έπαψε να έχει λόγους ύπαρξης. Η προσωπική μου στάση απέναντι στην ΕΕ είναι μάλλον γνωστή , από υπέρμαχος του ευρωπαικού φεντεραλισμού πριν από τρεις δεκαετίες μετατράπηκα σε πολέμιος της ένωσης  , ωστόσο η προσωπική μου τοποθέτηση λίγο έχει να κάνει με αυτό που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας και η προσπάθειά μου είναι πάντα να περιγράψω την πραγματικότητα είτε εκείνη με βολεύει προσωπικά είτε όχι. (Γεω)πολιτικοί - Γεωστρατηγικοί λόγοι 1) Η ενωμένη Ευρώπη γεννήθηκε από την ανάγκη συνύπαρξης και ειρηνικής συμβίωσης τριών μεγάλων δυνάμεων : της Βρεττανίας (με αστερίσκους) , της Γαλλίας και της Γερμανίας. Η καινούρια ατλαντική υπερδύναμη μεταπολεμικά έκανε μεταστροφή δημιουργώντας καινούριες συμμαχίες με τους ηττημένους του πολέμου (Γερμανία , Ιαπωνία) και γύρισε την πλάτη στους παλαιούς συμμάχους Ρωσία και Κίνα. Η Ιαπωνία έγινε η τρίτη οικονομ...

 Ιρλανδέζικο think tank (δεξαμενή σκέψης) σε άρθρο του υπενθυμίζει στη Γερμανία να τιμήσει τις πρόσφατες δεσμεύσεις της και να μην κυλίσει στην εθνική αγαπημένη συνήθεια της ομφαλοσκόπησης προκειμένου "να μη χαθεί ένας πολύτιμος εταίρος για την Ευρώπη και τον κόσμο" , ο Γάλλος πρόεδρος προειδοποιεί για επισιτιστική κρίση μέσα στους επόμενους 12-18 μήνες , οι γερμανοί αρτοποιοί για διπλασιασμό της τιμής του άρτου , το BBC έχοντας ξεπεράσει κάθε αίσθηση του μέτρου έχει ξεκαρδιστικές ανταποκρίσεις και αναλύσεις για τα γεγονότα,ισχυριζόμενο οτι οι επιτιθέμενοι είναι τόσο κρετίνοι που δεν γνωρίζουν απλά μαθηματικά που αφορούν για παράδειγμα τον αριθμό των χιλιομέτρων που ένα στρατιωτικό όχημα μπορεί να κάνει με γεμάτο δοχείο καυσίμων. Η πραγματικότητα ωστόσο είναι οτι εδώ και δέκα ημέρες δε συμβαίνει τίποτα , δεν έχουμε κανενός είδους πληροφόρηση για τα τεκταινόμενα και αναμασούμε ad nauseam τις ίδιες κοινοτυπίες και γενικολογίες ενώ η πρωτοφανής για τα δεδομένα δημοκρατικών κοινω...

 Δύο ενδιαφέρουσες εξελίξεις αποτελούν το σημείο εκκίνησης της σημερινής ανάρτησης. 1) Οι κυρώσεις της Δύσης περιλαμβάνουν και τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της κεντρικής ρωσσικής τράπεζας ύψους 315 δις δολαρίων(1,5 φορά το ελληνικό ΑΕΠ) που βρίσκονται στο εξωτερικό , πρωτοφανής πρακτική . Στο εσωτερικό της χώρας βρίσκονται άλλα τόσα.  Αυτό οδήγησε στο εξής παράδοξο: η Ρωσία όφειλε να αποπληρώσει μέρος του εξωτερικού της χρέους σε ξένους επενδυτές χρησιμοποιώντας τα εν λόγω χρήματα τα οποία είναι δεσμευμένα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Δύσης. Μπροστά στην απευκταία λύση να πληρωθούν οι υποχρεώσεις σε ρούβλια , έγινε μια εξαίρεση και τελικά η πληρωμή έγινε όπως προβλεπόταν , δηλαδή σε δολάρια. Αν αναρωτιέται κανείς γιατί , η πιθανή απάντηση έχει να κάνει πχ και με το γεγονός οτι η PIMCO , μεγαλύτερη εταιρία διαχείρισης κεφαλαίων μελλοντικών αμερικανών συνταξιούχων έχει τεράστια έκθεση στο ρωσικό χρέος και τις ρωσικές αξίες. Μια πιθανή τεχνική χρεωκοπία θα προκαλούσε πολύ μεγα...

 Δεν είναι λίγοι οι αναλυτές και συγγραφείς που συμμερίζονται την άποψη, με την οποία συμφωνώ απολύτως, ότι οι κρίσεις είναι απλά το αποτέλεσμα μακροχρόνιων διεργασιών που συντελούνται στο παρασκήνιο και οι οποίες έρχονται με εκρηκτικό τρόπο στο προσκήνιο , τα δε αίτια αυτών είναι η μετατόπιση της ισχύος ή των κέντρων επιρροής και ενδιαφέροντος. Οταν οι κρίσεις λήγουν μια νέα πραγματικότητα είναι μπροστά μας , η δε προηγηθείσα ένταση συμβάλλει στο γρήγορο πέρασμα στη λήθη και κατόπιν στην πλήρη άρνηση της προηγούμενης πραγματικότητας. Την ίδια διαπίστωση κάνω αναλογιζόμενος την τέχνη και την κοινωνία, οι αισθητικές και κοινωνικές μεταβολές είναι μια αντίδραση σε αυτό που προηγήθηκε , απορρίπτουν συλλήβδην ο.τι επικρατούσε μέχρι πρότινος και είναι ευεπίφορες στις επιρροές της προ-προηγούμενης κατάστασης .Οι γιοί ξηλώνουν συνήθως ο,τι έκαναν οι πατεράδες τους και αναζητούν συχνά διδάγματα στα πεπραγμένα των παππούδων τους . Οταν φτάσουν στην κατάσταση των πατεράδων τους και έχει μεσο...

 Στις προηγούμενες αναρτήσεις ισχυρίστηκα οτι ο στόχος του πολέμου και των μεγάλων παικτών δεν είναι η κλιμάκωση και συνέχιση της αναπόφευκτης αντιπαράθεσής τους αλλά η εξημέρωση και υποταγή της 'αχαλίνωτης' Ευρώπης μέσα από τη θυσία αφενός της Ελλάδος αφετέρου της Ουκρανίας.  Εκανα αναφορά στην αύξηση των επιτοκίων στις ΗΠΑ και τη συνεπακόλουθη αλλαγή σελίδας οικονομικής πολιτικής της υπερδύναμης την ώρα που η υπόλοιπη Δύση παραμένει πρακτικά αβοήθητη μπροστά στα προβλήματα του πληθωρισμού, των αυξημένων αμυντικών δαπανών , της πολλαπλής εξωτερικής εξάρτησης και φυσικά στο κύμα προσφύγων που ο πόλεμος δημιουργεί και που αργά ή γρήγορα θα κάνει αισθητές τις συνέπειές του σε ευρωπαικές χώρες. Οσοι είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν τη συνέντευξη του αμερικανού κεντρικού τραπεζίτη στους οικονομικούς συντάκτες αποκόμισαν την εντύπωση οτι θα γίνει ο,τι είναι δυνατό για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού με αλλεπάλληλες αυξήσεις επιτοκίων τις οποίες η αμερικανική οικονομία είναι σε θέ...

 Στην προηγούμενη ανάρτηση αναφέρθηκα στο μηχανισμό συσσώρευσης περιουσιακών στοιχείων που έλαβε χώρα τα προηγούμενα χρόνια και αφορούσε και τη χώρα μας. Μετά και τη σημερινή αλλαγή πολιτικής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ προχωρώ στην ανάλυση με αυτήν την ανάρτηση.  Η συνέχιση της παρουσίας της Ελλάδος στην ευρωζώνη παρά τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν με την κρίση χρέους κατά τα έτη 2010/2012 φαίνεται οτι ήταν μια βαθιά πολιτική απόφαση που δεν δικαιολογείτο από τα οικονομικά δεδομένα και τις προοπτικές της χώρας . Ας θυμηθούμε οτι μεγάλο μέρος του ελληνικού δημοσίου χρέους διακρατείτο στα βιβλία ευρωπαικών τραπεζικών κολοσσών της εποχής . Με την εν πολλοίς εισαγόμενη από τις ΗΠΑ χρηματοπιστωτική κρίση (Great Recession) του 2007/2009  πολλές οικονομίες του Ευρωπαικού Νότου βρέθηκαν μπροστά σε ολοένα αυξανόμενα κόστη δανεισμού που καθιστούσαν αφενός την εξυπηρέτηση παλαιοτέρων χρεών όλο και πιο δυσβάστακτη αφετέρου το νέο δανεισμό πρακτικά αδύνατο .  Οι ισχυρές...

 Στό τέλος της δεκαετίας του 90 ξεκίνησα να σπουδάζω στη γειτονική μας Βουλγαρία , εγχείρημα που μου χάρισε πέρα από στέρεες γνώσεις την επαφή με μια θαυμάσια κουλτούρα , γνωριμία με εξαιρετικούς ανθρώπους και μερικές από τις πλέον χαρούμενες και δημιουργικές στιγμές της ζωής μου. Η χώρα ήταν τότε ένα τυπικό δείγμα μιας μετασοσιαλιστικής νεόκοπης δημοκρατίας , με αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις και κοινωνικές ανακατατάξεις και ένα πολιτικό προσωπικό βγαλμένο από την προηγούμενη κατάσταση και τον άχαρο ρόλο να προσπαθεί να βρεί ένα καινούριο αφήγημα , μακριά από τη στασιμότητα της σοσιαλιστικής νιρβάνα της προηγούμενης περιόδου . Την ίδια εποχή η δική μας θεώρηση μιλούσε για βαλκανική ενδοχώρα , ένα καινούριο Ελντοράντο που ήταν μπροστά μας και περίμενε να κατακτηθεί από τις ελληνικές επιχειρήσεις. Πράγματι ,  σε λίγα χρόνια οι πρώτες ύλες θα περνούσαν στα χέρια των αναγεννημένων μετασοβιετικών ιδιωτικών επιχειρήσεων , ο αγροδιατροφικός τομέας σε κεντροευρωπαικά συμφέροντα , τ...

   Κάποιος επιστήμονας του 19ου αιώνα , ο Thomas Carlyle, προσέδωσε τον χαρακτηρισμό "θλιβερή"  αναφερόμενος στην οικονομική επιστήμη (dismal science),επηρρεασμένος από την Μαλθουσιανή θεώρηση , κατά την οποία η αύξηση του πληθυσμού δεν μπορούσε να συνοδευτεί από αντίστοιχη αύξηση της αγροτικής παραγωγής και συνεπακόλουθα η μοίρα του ανθρωπίνου γένους ήταν συνυφασμένη με τον πόνο της στέρησης βασικών για την επιβίωση αγαθών.   Η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και η χρήση βελτιωμένων τρόπων παραγωγής φαίνεται οτι μας έσωσαν από τον Μαλθουσιανό εφιάλτη, ωστόσο η οικονομική επιστήμη μπορεί να διατηρεί εν μέρει τον προαναφερθέντα χαρακτηρισμό, μια και στη βάση της δεν είναι τίποτα άλλο παρά η απαρίθμηση όχι των πραγμάτων που κερδίζει κανείς όταν κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή , αλλά εκείνων που χάνει με την επιλογή του αυτή, δηλαδή όλων των δυνατών βέλτιστων εναλλακτικών χρήσεων των πόρων, του χρήματος και της ενέργειάς του. Αυτό είναι και το λεγόμενο ευκαιριακό κόστ...