Η κρίση ως πολλαπλή ευκαιρία

 Δεν είναι λίγοι οι αναλυτές και συγγραφείς που συμμερίζονται την άποψη, με την οποία συμφωνώ απολύτως, ότι οι κρίσεις είναι απλά το αποτέλεσμα μακροχρόνιων διεργασιών που συντελούνται στο παρασκήνιο και οι οποίες έρχονται με εκρηκτικό τρόπο στο προσκήνιο , τα δε αίτια αυτών είναι η μετατόπιση της ισχύος ή των κέντρων επιρροής και ενδιαφέροντος. Οταν οι κρίσεις λήγουν μια νέα πραγματικότητα είναι μπροστά μας , η δε προηγηθείσα ένταση συμβάλλει στο γρήγορο πέρασμα στη λήθη και κατόπιν στην πλήρη άρνηση της προηγούμενης πραγματικότητας. Την ίδια διαπίστωση κάνω αναλογιζόμενος την τέχνη και την κοινωνία, οι αισθητικές και κοινωνικές μεταβολές είναι μια αντίδραση σε αυτό που προηγήθηκε , απορρίπτουν συλλήβδην ο.τι επικρατούσε μέχρι πρότινος και είναι ευεπίφορες στις επιρροές της προ-προηγούμενης κατάστασης .Οι γιοί ξηλώνουν συνήθως ο,τι έκαναν οι πατεράδες τους και αναζητούν συχνά διδάγματα στα πεπραγμένα των παππούδων τους . Οταν φτάσουν στην κατάσταση των πατεράδων τους και έχει μεσολαβήσει η απαραίτητη χρονική απόσταση μπορούν να σταχυολογήσουν τα καλύτερα από τα επιτεύγματα των τελευταίων αλλά σύντομα φτάνει και ο δικός τους χρόνος για να εκθρονιστούν από τους δικούς τους γιούς.

Πολλαπλή ευκαιρία

Επιστρέφουμε στην κρίση που μας απασχολεί .

1) Είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία να δούμε επιτέλους την άσκηση αποτελεσματικής πολιτικής και ηγεσίας σε πολύ υψηλό επίπεδο, από τις στιγμές που εμφανίζονται μια φορά στα 20-30 χρόνια.

Οι τρεις μεγάλοι παίκτες που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων είναι και οι τρεις ηγέτιδες αλληλοσυμπληρούμενες δυνάμεις που θα δώσουν τον τόνο στις επόμενες δεκαετίες. 

Οι ΗΠΑ χωρίς να βραχούν ιδιαίτερα απέφυγαν την ιδιαίτερη όξυνση και χρησιμοποιούν τη θέση τους για να προσποριστούν το μεγαλύτερο όφελος . Απεκδυόμενες των ευθυνών που προέκυπταν από το ρόλο τους ως παγκόσμιου χωροφύλακα και αποδεχόμενες την πραγματικότητα της αδυναμίας εξαγωγής αστικοδημοκρατικού μοντέλου σε πλανητικό επίπεδο , ανασυντάσσουν το στρατόπεδό τους και τους παραγωγικούς τους πόρους και μοιράζονται ισότιμα πλέον με τους εταίρους τους την διατήρηση της ασφάλειας και εύρυθμης λειτουργίας του μπλοκ τους. Η υπεύθυνη στάση του Προέδρου Μπάιντεν που αγνόησε τις κραυγές και τον παροξυσμό των ακραίων συνέβαλλε πολύ σε αυτό. Αν και δεν απέφυγε τη χρήση λαικιστικών κορωνών αναφερόμενος στον αντίπαλό του , κάτι που ευτυχώς η απέναντι πλευρά με ευγένεια προτίμησε να αγνοήσει μή δίνοντας συνέχεια , ο Πρόεδρος εξέπεμψε σήματα μιας σίγουρης ηγεσίας που γνωρίζει τους κανόνες και τί μπορεί να περιμένει από το παιχνίδι.

Η Ρωσία είναι επίσης κερδισμένη δείχνοντας οτι είναι ακόμη εδώ για όσο καιρό ακόμη μπορεί. Αναγεννημένη , με μακροοικονομικά μεγέθη που οι περισσότερες χώρες της Δύσης θα ζήλευαν, χρησιμοποιεί την ισχύ της προκειμένου να πετύχει τους στόχους της και να κερδίσει τη θέση που της αναλογεί. Αποφεύγοντας την τριβή με τις εφεδρείες του αντιπάλου συνάπτει συμμαχίες που της δίνουν διεξόδους και ενισχύουν το ρόλο της ως την παγκόσμια κινητήρια δύναμη στο χώρο των πρώτων υλών.

Η Κίνα που έχει την πολυτέλεια να περιμένει δε βιάζεται να κάνει κινήσεις και μπορεί με σιγουριά να σχεδιάζει το μέλλον , ένα μεγάλο κομμάτι της οποίας της ανήκει. Στοχοπροσηλωμένη ηγεσία με σίγουρα και σταθερά βήματα , θα παίξει το ρόλο που της αναλογεί βασιζόμενη στην ραγδαία τεχνολογική της ανέλιξη και τον τεράστιο πληθυσμό που της εξασφαλίζει σχεδόν εσαεί μια σημαντική οικονομική μεγέθυνση.

Οι ρόλοι των τριών δυνάμεων αποκρυσταλλώθηκαν στο πέρασμα της τελευταίας εικοσιπενταετίας , με την Ρωσία να επαναξιοποιεί τους παραγωγικούς της πόρους στη μετασοβιετική εποχή, κάτι που οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες και η Ανατ.Γερμανία δεν κατάφεραν , που έγιναν βορά είτε των παλαιών απαρατσίκ των κομμουνιστικών κομμάτων είτε των πολιτικών φίλων του Γερμανού πρώην ΥΠΟΙΚ Σόιμπλε, την Κίνα να εντάσσεται στον ΠΟΕ και να ανθίζει την τελευταία 20ετία και τις ΗΠΑ να επιδεικνύουν πρωτοφανή ωριμότητα κατά τη διάρκεια της χρηματοοικονομικής κρίσης του 2008 , αφήνοντας στην άκρη το δόγμα too big to fail και καθαρίζοντας το απόστημα των τοξικών επενδύσεων και των θνησιγενών οικονομικών οργανισμών.

2) Οι υπόλοιπες δυτικές χώρες παίρνουν τη θέση που τους αναλογεί , είτε ως υπασπιστές είτε ως ας μου επιτραπεί η ρήση "σφουγγοκωλάριοι" ή και "λασσανοφόροι" της ατλαντικής υπερδύναμης. Απόλυτα απογοητευτική η βρετανική παρουσία , σχεδόν  σε ρόλο καρτούν οι θεσμοί της , πρωθυπουργός , Υπ.Αμύνης , βρετανικά ΜΜΕ. Από τις χώρες της Αν.Ευρώπης δεν μπορεί κανείς να περιμένει και περισσότερα , η απειρία και η ανευθυνότητα πάνε χέρι-χέρι. Η δική μας χώρα έλαμψε με την εκτός τόπου και χρόνου παρουσία της όπως πάντα , η τουρκική ηγεσία έστρωσε την πραμάτειά της σαν γυρολόγος στο χαλί και προσπαθούσε μια με τον Ερντογάν να την πουλήσει στον Πρόεδρο Πούτιν , με το κουρασμένο βλέμμα του τελευταίου να τα λέει όλα , μια με τον ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου απέναντι στο διπλωματικό γίγαντα Λαβρόφ , με τον τελευταίο να του δίνει μια χειραψία την ώρα που βγαίνει από το αυτοκίνητο στην Αττάλεια σα να θέλει να ξεφορτωθεί μια ενοχλητική αλογόμυγα.

Ο μεγάλος ασθενής και η μεγάλη πληγή στο κέντρο της ηπείρου δε χρειάστηκε να βομβαρδιστεί όπως θα έλεγε ο Τσώρτσιλ , ελπίζω όμως να πήρε το μάθημά του . Η ευθυνοφοβία και η ανωριμότητα της έως τούδε ευρωπαικής ηγέτιδος δύναμης δεν πρέπει να έχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία , αλλά μάλλον ήρθε ο καιρός να κάνει στην άκρη , ευτυχώς για όλους εμάς τους υπολοίπους.

Από το ναυάγιο των σύγχρονων δημοκρατιών ίσως μπόρεσε να σωθεί η Γαλλία , αξιόλογη στρατιωτική και πολιτική δύναμη , πιθανόν και η διάδοχη κατάσταση στο τιμόνι των δευτεροκλασάτων.

3) Θα απαλλαχθούμε από τον τιμωρητικό καπιταλισμό  της ΕΕ και τους απολογητές του. Σε μια ήπειρο με σχεδόν φεουδαρχική οργάνωση και οικογένειες (clans) γόνους παλαιοτέρων εκμεταλλευτών , όπου όλα τα κοινωνικά συμβόλαια με την τάξη των εργαζομένων έχουν πολλάκις καταστρατηγηθεί , σε οικονομικές δομές που γεννούν μόνο αντικίνητρα για προσωπική και επαγγελματική ανέλιξη και δημιουργούν αποικίες χρέους και λιμνάζοντες παραγωγικούς πόρους , το κυρίαρχο αφήγημα υπαγορευόταν από τη Μερκέλεια ρήση alternativlos (δηλ.δεν υπάρχει εναλλακτική λύση) και αρκείτο σε υπεραπλουστεύσεις για  τους τεμπέληδες Νότιους , τους επικίνδυνους λαικιστές (σε αντιδιαστολή με τους υπεύθυνους πολιτικούς που ακολουθούσαν το μονόδρομο των επιταγών των Βρυξελλών) ενώ έφτασε να εξαντλεί τις υποτιθέμενες δημοκρατικές ευαισθησίες του σε στιγματισμό όσων έτυχε να έχουν ρωσικό όνομα , όσων αμφισβητούν τη διαχείριση της πανδημίας , όσων δεν συμμερίζονται την σχεδόν εφηβική ψύχωση με την κλιματική αλλαγή ή όσων δεν αρκούνται στην μάλλον ανώδυνη αναγνώριση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ ή την αυστηροποίηση των ποινών για τη σεξουαλική παρενόχληση αλλά θέλουν να χρησιμοποιούνται  οι φόροι τους προκειμένου να προστατεύεται η υγεία τους ή να τους δίνονται οι ευκαιρίες για μια καλύτερη ζωή μέσα από μια καλύτερη δημόσια εκπαίδευση.

Ισως να έχουμε και την ευκαιρία να δούμε την ευρωπαική ελίτ και τους λογοδοτούντες σε αυτήν την ευρωμανδαρίνους εκτός από χαζοχαρούμενα event σε κίτρινο και μπλέ χρώμα να παίρνουν το ρόλο τους και τον εαυτό τους σοβαρά , υποδεχόμενοι τα εκατομμύρια προσφύγων αυτής της κρίσης. Αυτή τη φορά οι πρόσφυγες έχουν το επιθυμητό χρώμα δέρματος και θρήσκευμα και δεν έρχονται με τα σαπιοκάραβα μέσω θαλάσσης...