Ουκρανία- Ελλάδα , Βίοι παράλληλοι ή το τέλος του πολέμου και η νέα πραγματικότητα - Μέρος Ι

 Στό τέλος της δεκαετίας του 90 ξεκίνησα να σπουδάζω στη γειτονική μας Βουλγαρία , εγχείρημα που μου χάρισε πέρα από στέρεες γνώσεις την επαφή με μια θαυμάσια κουλτούρα , γνωριμία με εξαιρετικούς ανθρώπους και μερικές από τις πλέον χαρούμενες και δημιουργικές στιγμές της ζωής μου.

Η χώρα ήταν τότε ένα τυπικό δείγμα μιας μετασοσιαλιστικής νεόκοπης δημοκρατίας , με αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις και κοινωνικές ανακατατάξεις και ένα πολιτικό προσωπικό βγαλμένο από την προηγούμενη κατάσταση και τον άχαρο ρόλο να προσπαθεί να βρεί ένα καινούριο αφήγημα , μακριά από τη στασιμότητα της σοσιαλιστικής νιρβάνα της προηγούμενης περιόδου . Την ίδια εποχή η δική μας θεώρηση μιλούσε για βαλκανική ενδοχώρα , ένα καινούριο Ελντοράντο που ήταν μπροστά μας και περίμενε να κατακτηθεί από τις ελληνικές επιχειρήσεις.

Πράγματι ,  σε λίγα χρόνια οι πρώτες ύλες θα περνούσαν στα χέρια των αναγεννημένων μετασοβιετικών ιδιωτικών επιχειρήσεων , ο αγροδιατροφικός τομέας σε κεντροευρωπαικά συμφέροντα , τράπεζες και δίκτυα σε ελληνικών συμφερόντων επιχειρήσεις . Τα υποκαταστήματα της Πειραιώς , της Eurobank κάναν χρυσές δουλειές , ο ΟΤΕ είχε εξαγοράσει δίκτυα σταθερής και κινητής όχι μόνο στη Βουλγαρία αλλά και σε Ρουμανία , Αλβανία μέχρι και ... Αρμενία ενώ ακόμη και διυλιστήρια και μεταλλεία της Β.Μακεδονίας μιλούσαν ... ελληνικά. Οι ελληνόφωνες σπουδές άρχισαν να είναι στο φόρτε τους και η ελληνική  έγινε  η δεύτερη δημοφιλέστερη ξένη γλώσσα.

Εν ολίγοις ο περιφερειακός ελληνικός καπιταλισμός άνοιγε δρόμους στα Βαλκάνια και προλείανε το έδαφος για αυτό που θα ακολουθούσε.

Οταν το χρήμα και οι πόροι είχαν συγκεντρωθεί στα χέρια των ολίγων χρήσιμων πιονιέρων ή ... ηλιθίων και αφού είχαν προηγηθεί τρία γεγονότα κομβικής σημασίας , ήτοι η δημιουργία της ευρωζώνης και η ελληνική ένταξη σε αυτή , οι κοστοβόροι καταστροφικοί Ολυμπιακοί αγώνες και η ανεπιτυχής προσπάθεια του Καραμανλή του νεωτέρου να ισορροπήσει βάζοντας στην εξίσωση  και το ρωσικό παράγοντα η οποία οδήγησε στην πτώση του μέσα από τις υποκλοπές και την απόπειρα δολοφονίας , ήρθε η ώρα να εμφανιστούν οι μεγαλύτεροι παίκτες στο προσκήνιο. Η Ελλάδα από περιφερειακός παίκτης έγινε ο παρίας της ευρωζώνης , τα ασημικά της πουλήθηκαν , οι υποδομές πέρασαν στα χέρια Γερμανών κυρίως , Ιταλοί και Γάλλοι πήραν ένα μικρότερο μερίδιο και η βαλκανική προίκα άλλαξε χέρια . 

Αυτός είναι ένας τυπικός μηχανισμός συγκέντρωσης σε ψηλότερο επίπεδο. Ετσι αντι για ΟΤΕ μιλούμε πλέον για μια θυγατρική της Τέλεκομ , τα αεροδρόμιά μας αναδίδουν τη φριχτή πλήξη της αισθητικής της γερμανικής επαρχίας κλπ. Το μεσαίο ψάρι είχε φάει το μικρό και φαγώθηκε από το ακόμη μεγαλύτερο.

Μα τί σχέση έχουν όλα αυτά , διερωτάται κανείς με το δράμα που ζούμε σήμερα ; Στην επόμενη ανάρτηση θα κάνω έναν παραλληλισμό και μια προσπάθεια συσχέτισης ανάμεσα στις δύο χώρες , Ουκρανία και Ελλάδα, που θυσιάστηκαν δίκην Ιφιγενείας για να προκύψει η συγκέντρωση σε ακόμη ψηλότερο επίπεδο.