Ο πόλεμος δεν μπορεί να ενδιαφέρει κανέναν - Ψάχνοντας την αλήθεια μέσα στα ευρωλύματα
Η παραπληροφόρηση και η προπαγάνδα έχουν την τιμητική τους στην περίοδο που ζούμε λόγω του πολέμου, αυτό μπορεί να το περιμένει κανείς . Πως φτάσαμε ως εδώ; Γιατί είναι πλέον οδυνηρό να είσαι πολίτης οιασδήποτε οργανωμένης κοινωνίας σε Δύση και Ανατολή επειδή νιώθεις οτι η νοημοσύνη σου προσβάλλεται βάναυσα από αυτά που ακούς και βλέπεις και γνωρίζεις οτι η πάλη σου ενάντια στο νόμο των μεγάλων αριθμών είναι άνιση. Σε περίπτωση αμφισβήτησης της ορθότητας της αλήθειας όσων λέγονται , βρίσκεσαι αντιμέτωπος με εκατοντάδες ή χιλιάδες ανθρώπους που όχι μόνο τα έχουν πιστέψει αλλά γίνονται και ακούσιοι συνεργοί των προπαγανδιστών χαρίζοντάς σου περισσή περιφρόνηση.
Δύο μύθοι που θα έπρεπε να καταρριφθούν
Γράφω γιατί η αμφισβήτηση είναι πράξη ελευθερίας.Σήμερα θα ασχοληθώ με δύο πράγματα :
1) Ο πόλεμος στην Ουκρανία πέρα από την ανθρωπιστική του διάσταση που είναι πάντοτε σκληρή όπως σε οποιονδήποτε πόλεμο δεν πρέπει να ενδιαφέρει κανέναν σκεπτόμενο ή δημοκρατικό πολίτη αν και τις συνέπειές του θα κληθεί να πληρώσει η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών (όχι όλοι).
2) Υπάρχει ένας ακήρυκτος πόλεμος που μαίνεται σχεδόν 30 χρόνια , ένας πόλεμος ενάντια στο πνεύμα αλλά και τη λογική , με κύριο εκφραστή του τη Δύση , που έχει καταντήσει σκιά του εαυτού της. Στα πλαίσια αυτού του πολέμου όλα τα πράγματα που γίνονται έχουν σχεδόν τα αντίθετα αποτελέσματα από τις διακηρυγμένες προθέσεις. Θα δώσω ένα πολύ εύγλωττο παράδειγμα με στοιχεία.
Δείκτες οικονομικής ανισότητας
Στη μακροοικονομική θεωρία υπάρχει ένας ευρέως χρησιμοποιούμενος δείκτης , ο συντελεστής Gini (Gini coefficient) , βλέπε άρθρο WIKIPEDIA εδώ , ο οποίος με απλά λόγια μετρά την κατανομή του πλούτου στο εσωτερικό των κρατών. Οι τιμές του κυμαίνονται από 0 έως 1, με το 0 να αντικατοπτρίζει μια τέλεια ισοκατανομή του πλούτου ανάμεσα στα μέλη μιας οικονομικής κοινότητας-κράτους και το 1 την απόλυτη συγκέντρωση του πλούτου τα χέρια ενός, δηλαδή όσο μεγαλύτερος ο δείκτης τόσο μεγαλύτερη και η ανισοκατανομή.
Με τον όρο πλούτο εννοούμε την συνολική αξία των υλικών πόρων που μπορεί να κατέχει κανείς , δηλαδή χρήματα , ακίνητη και κινητή περιουσία , μέσα παραγωγής κλπ. και όχι το εισόδημα . Είναι ο πλούτος λοιπόν καταλληλότερο κριτήριο για την οικονομική κατάταξη αφού αντικατοπτρίζει το συσσωρευμένο εισόδημα ή τη δυνατότητα δημιουργίας περαιτέρω εισοδήματος στο μέλλον.
Προσπαθώντας λοιπόν να μαντέψουμε ποιες χώρες είναι ψηλά στη λίστα ανισοκατανομής του πλούτου και ποιες όχι ήδη μας έρχονται κάποια κριτήρια. Προφανώς χώρες με καθεστώτα αυταρχικά , η χώρες με εκτεταμένη διαφθορά ευνοούν την οικονομική ανισότητα ενώ χώρες με ισχυρή δημοκρατική παράδοση , ανοχή στο διαφορετικό ή ισχυρό κράτος προνοίας φαντάζουν πιο εξισωτικές.
Ας δούμε τα στοιχεία για το 2021 εδώ , και να προσέξουμε οτι ο μέσος όρος (mean) διαφέρει από το διάμεσο (median) , ο τελευταίος δείχνει τί πλούτο διαθέτει κάποιος που βρίσκεται ακριβώς στο μέσο της κατάταξης , 50% πάνω του έχουν περισσότερα και 50% κάτω του λιγότερα , ενώ ο μέσος όρος δεν είναι πάντα κατάλληλος επειδή επηρρεάζεται σημαντικά από την ύπαρξη ακραίων τιμών.
Και τώρα και ο χάρτης της ανισότητας
Στην αγαπημένη μας Γηραιά Ηπειρο οι τέσσερις χώρες πρωταθλήτριες της ανισότητας είναι οι κάτωθι:
Ρωσία (αναμενόμενο , χώρα που δε γνώρισε ποτέ τη Δημοκρατία σε 11 αιώνες ιστορικής ύπαρξης)
Ουκρανία ( ίσως το πλέον διεφθαρμένο καθεστώς της Ανατ . Ευρώπης , δε νομιμοποιείται να είναι τιμητής των πάντων , πόσο μάλλον να αποτελεί το παράδειγμα της Δημοκρατίας και Ελευθερίας)
Σουηδία( δημοκρατικός σοσιαλισμός είπαμε ; ορίστε ; Μια αόρατη άρχουσα τάξη που κανείς δε ξέρει ποιοι είναι και που κρατούν στα χέρια τους όλη τη βιομηχανία και τα μέσα παραγωγής , η χώρα είναι και μπροστάρης της πολιτικής ορθότητας και τιμωρεί οιαδήποτε παρέκκλιση από αυτή.
Γερμανία ( κράτος προνοίας , κοιτίδα της πολιτικής σοσιαλδημοκρατίας , εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα ήδη από το μακρινό 1890 , στην πραγματικότητα μια ολιγαρχία του αίματος και της καταγωγής με εξοντωτική υπερφορολόγηση και συστηματική εκμηδένιση οποιασδήποτε φιλοδοξίας για προκοπή και κοινωνική αλλαγή)
Πάμε να δούμε και ποιες χώρες δεν είναι τόσο άδικες με τους πολίτες τους . Ναι, παρόλο που η βιομηχανία του ευρωψέματος θέλησε να μας πείσει οτι ζούμε εδώ στον Νότο σε χώρες-εστίες διαφθοράς και εμείς ως Ρωμιοί αυτοοικτιρόμαστε αδιάκοπα , τα στοιχεία άλλα λένε.
Να παρατηρήσουμε και ένα άλλο αξιοσημείωτο : η Νορβηγία είναι πολύ πιο δίκαια από τη γειτονική Σουηδία χάρη στην ύπαρξη του περίφημου Κρατικού Επενδυτικού Ταμείου της που κατέχει το 1,5 % του παγκόσμιου πλούτου για λογαριασμό όλων των πολιτών της.
Μετά από αυτά , πρέπει να νοιάζεται κανείς στα σοβαρά για τον ρωσοουκρανικό πόλεμο ; Η ακόμη χειρότερα να παίρνει θέση υπέρ του ενός ή του άλλου και να παθιάζεται με όρους αντιπαράθεσης Ολυμπιακός-Παναθηναικός ή Αρης -Παοκ ; Μα είμαστε σοβαροί;
Η πρέπει κανείς να πιστεύει οτι η σοσιαλδημοκρατία διασφαλίζει τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και αποτελεί τον περίφημο τρίτο δρόμο;
Και τέλος έχουμε καταλάβει πόσο πολύ μας ευνούχισαν οι "φίλοι και σύμμαχοί "μας ; Μπορεί κανείς στα σοβαρά να λέει οτι είναι με την Ευρώπη και τη σωστή πλευρά της ιστορίας ; Ποια Ευρώπη ; Αυτή που βάζει ταμπέλες στα πάντα, καταδικάζει όχι την έκφραση της αμφισβήτησης αλλά και την ίδια τη σκέψη της αμφισβήτησης; Μα είμαστε σοβαροί;
Comments
Post a Comment